سید محمد حسینی منتقد سینما، در گفتگو با خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ فیلم سینمایی «پنجاه قدم آخر» را یک فیلم دوپاره خواند و گفت:پاره اول فیلم ما شاهد رفتارهای شبه جیمزباندی هستیم که به دنبال جست و جو برای یافتن یک متخصص موردنیاز جبهه هست و آدمی وارد فیلم می شودکه یک انسان جدا افتاده از ساحت جنگ هست و انگار برای او جنگ مهم نیست و در پاره دوم معلوم است که خود فیلمنامه نویس آن چیزی را که می خواسته درنیاورده است.
سردبیر ماهنامه سینما رسانه انتقاد اصلی خود به این فیلم را ضد دفاع مقدس بودن آن خواند و گفت: نوعی تلقی غلط در این فیلمنامه وجود دارد. این تلقی غلط نشان دادن عراقی خوب است. این فیلم می خواهد برای مخاطب این تصور را به وجود بیاورد که عراقی ها آدم های بدی نبودند و حتی در بعضی از صحنه های فیلم حضور نیروهای بعثی در جنگ علیه ایران به بهانه های مالی و مسخره توجیه می شود.
حسینی با بیان این نکته که متاسفانه پروژه ی نشان دادن عراقی خوب و نیروهای بعثی در سینمای ما راه افتاده است، افزود: برخی تبدیل به وکیل مدافع تمام قد صدام شده اند.
این منتقد سینما ادامه داد: اگر عراقی ها خوب بودند چرا این همه از فرزندان مارا شهید کردند؟ اگر عراقی ها این همه قابل تعریف بودند چرا جنگ هشت سال طول کشید؟ و آیا موضوعات مربوط به زندگی شهدا و موضوعات مربوط به دفاع مقدس تمام شده است که دغدغه دوستان نشان دادن عراقی خوب است؟
کارشناس برنامه های سینمایی تلویزیون افزود:نشان دادن عراقی خوب در حالی از سوی سینماگران ما در حال توسعه است که امروز همین فداییان صدام در قالب نیروهای داعش با مردم خود عراق می جنگند.
حسینی با اشاره به میزان فروش پایین فیلم، نشان دادن مدام عراقی خوب، عشق تصنعی و برخی از سکانس های اگزجره فیلم را نقاط ضعف «پنجاه قدم آخر» خواند و گفت: فیلم اصولا درنیامده است و مخاطب هم ناراضی از سالن سینما خارج می شود. فروش فیلم پایین است و این مسئله باتوجه به زمان خوب فعلی اکران به خاطر ضعیف بودن محتوای آن است. سازندگان چه در فیلمنامه و چه در ساخت و چه در جلوهای بصری و جلوه های ویژه بسیار بد و ضعیف عمل کرده اند.مثلا جاهایی که بابک حمیدیان گشنه و زخمی است وسط رودخانه مکث می کند و یک ماهی می آد بیرون و او می رقصد، یکی از ضعیف ترین سکانسهای تاریخ بازیگری آقای حمیدیان هست وکاملاً اگزجره است.
سردبیر ماهنامه سینما رسانه در مورد فیلمنامه و کارگردانی فیلم گفت: به قول برخی از دوستان این نوشته آقای احمدزاده یک «ماقبل فیلمنامه» است و بعد سفارشی سازی هم در قالب این کار خودش را نشان می دهد.
حسینی قیمت تمام شده پایین یکی از معضلات جدی سینما عنوان کرد و توضیح داد و افزود: وقتی محل ارتزاق سینما از محل تولید است و نه فروش، محل لوکیشن ها و فضا محدود می شود تا قیمت تمام شده، پایین باشد و همین مسئله موجب آزمندی در نوشتن آثار شده است.
وی فیلمنامه پنجاه قدم آخر را مستثنی از این امر عنوان کرد و گفت: کارگردان به خاطر اینکه قیمت تمام شده پایین باشد، نه از محدود کردن فضا بلکه از طریق دیگری خواسته اینکار را بکند که به فیلمنامه آسیب زده است و از طرفی خود فیلمنامه بسیار ضعیف نوشته شده است.
این منتقد سینما، این فیلم را بسیار ضعیف تر از آثار پیشین پوراحمد خواند و استقبال ضعیف از آن را طبیعی خواند.
